Follow us on   

गडचिरोली: एटापल्ली शहरात सोमवारी संध्याकाळी राज्य परिवहन महामंडळाच्या (एसटी) बसबाबत एक धक्कादायक प्रकार समोर आला आहे. प्रवाशांनी भरलेली बस धावत असताना अचानक बसचा मागील भाग निखळून रस्त्यावर कोसळला. सुदैवाने या अपघातावेळी बसचा वेग कमी होता, तसेच बसच्या मागे कोणतेही इतर वाहन किंवा नागरिक नसल्यामुळे मोठी दुर्घटना टळली आहे. या घटनेमुळे मात्र एसटीच्या देखभाल आणि दुरुस्ती व्यवस्थेवर गंभीर प्रश्नचिन्ह उपस्थित झाले आहे.

नेमकी घटना काय?

गडचिरोलीहून मुलचेरा-बोलेपल्ली मार्गे एटापल्लीकडे येणारी अहेरी आगाराची ‘मानव विकास मिशन’ अंतर्गत चालवली जाणारी बस सोमवारी सायंकाळी एटापल्ली शहरात दाखल झाली होती. बसस्थानकाकडे जात असताना गोटूलसमोरील मुख्य रस्त्यावर अचानक बसच्या मागील भागाचा पत्रा आणि संरचना (स्ट्रक्चर) तुटून रस्त्यावर पडली. मोठा आवाज झाल्याने चालकाने तात्काळ प्रसंगावधान राखून बस थांबवली. या अचानक झालेल्या प्रकारामुळे बसमधील सुमारे ३० प्रवासी प्रचंड घाबरले आणि तातडीने खाली उतरले.

नागरिकांचा संताप आणि प्रशासनाची कारवाई

घटनेची माहिती मिळताच घटनास्थळी नागरिकांनी मोठी गर्दी केली. प्रत्यक्षदर्शिनी दिलेल्या माहितीनुसार, बसच्या मागील भागावरील पत्रा अत्यंत जुना, कमकुवत आणि तात्पुरत्या स्वरूपात जोडलेला होता. एसटी महामंडळाच्या या भोंगळ आणि जीर्ण कारभारावर नागरिकांनी तीव्र संताप व्यक्त केला आहे.

या घटनेची गंभीर दखल घेत राज्य परिवहन महामंडळाच्या गडचिरोली विभागीय कार्यालयाने तातडीने चौकशीचे आदेश दिले. प्राथमिक तपासणीमध्ये बसच्या देखभाल-दुरुस्तीत हलगर्जीपणा झाल्याचे समोर आल्याने, अहेरी आगारातील संबंधित सहाय्यक कारागिराला (Assistant Artisan) तात्काळ निलंबित करण्यात आले आहे.

सुरक्षिततेचा प्रश्न ऐरणीवर

गडचिरोली जिल्ह्यात एसटीच्या दुरवस्थेबाबत प्रश्न निर्माण होण्याची ही पहिलीच वेळ नाही. यापूर्वी गडचिरोली-घोट मार्गावरील बसच्या छतामधून पावसाचे पाणी गळल्याने प्रवाशांचे हाल झाले होते, तर अहेरी आगाराच्याच एका धावत्या बसचे छत उडाल्याची घटनाही घडली होती. या सातत्याने होणाऱ्या घटनांमुळे प्रवाशांच्या जिवाशी खेळून अशा जीर्ण बस रस्त्यावर का उतरवल्या जात आहेत, असा संतप्त सवाल सर्वसामान्य नागरिकांमधून विचारला जात आहे.

   Follow us on   

लोहा:माणूस समोर साप पाहताच भीतीने थरथर कापायला लागतो. त्यात जर सापाने दंश केला आणि अंगाला विळखा घातला, तर भल्याभल्यांची बोबडी वळते. मात्र, नांदेड जिल्ह्यातील लोहा तालुक्यातील गोलेगाव येथील एका ६० वर्षीय महिलेने जे केले, ते ऐकून संपूर्ण जिल्हा त्यांच्या धैर्याचे कौतुक करत आहे. सर्पदंश झाल्यानंतर घाबरून न जाता, चक्क जिवंत विषारी सापाचे मुंडके हातात घट्ट पकडून रुग्णालय गाठणाऱ्या या माऊलीचे नाव आहे—सुशीलाबाई श्रीरंग वाघमारे.

​नेमकी घटना काय घडली?

​मिळालेल्या माहितीनुसार, सुशीलाबाई वाघमारे या गोलेगाव येथील आपल्या शेतातील झोपडीत काम आटोपून विश्रांती घेत होत्या. त्याच वेळी एका लांबलचक आणि अत्यंत विषारी सापाने त्यांच्या झोपडीत प्रवेश केला. सुशीलाबाईंना काही समजण्याच्या आतच त्या सापाने त्यांच्या हाताच्या बोटाला जोरदार दंश केला. एवढेच नव्हे, तर सापाने त्यांच्या अंगाला विळखा घालण्यास सुरुवात केली.

​भीतीवर मात आणि अंगावर शहारे आणणारा प्रवास

​अशा अत्यंत कठीण आणि जीवघेण्या प्रसंगात कोणतीही सामान्य व्यक्ती शुद्ध हरपली असती किंवा मोठ्याने ओरडली असती. मात्र, सुशीलाबाईंनी कमालीचे धैर्य दाखवले. त्यांनी कसलाही विचार न करता, सापाच्या विषापेक्षा स्वतःच्या आत्मबळावर विश्वास ठेवला आणि सापाचे मुंडके आपल्या हाताने घट्ट पकडले.

​साप हातात असतानाच आणि शरीराला त्याचा विळखा पडलेला असतानाच, त्यांनी शेतातून मुख्य रस्त्यापर्यंत पायी प्रवास केला. मुख्य रस्त्यावर आल्यानंतर त्यांनी एका रिक्षाला थांबवले. हातात जिवंत साप पाहून रिक्षाचालक सुरुवातीला प्रचंड घाबरला आणि त्याने नकार देण्याचा प्रयत्न केला. पण सुशीलाबाईंच्या चेहऱ्यावरील दृढ निश्चय पाहून आणि परिस्थितीचे गांभीर्य ओळखून त्याने त्यांना रिक्षात बसवले.

​रुग्णालयात जिवंत सापासह एन्ट्री; डॉक्टरही अवाक!

​सुशीलाबाईंनी त्याच अवस्थेत कंधार येथील ग्रामीण रुग्णालय गाठले. जेव्हा ६० वर्षांची ही महिला हातात जिवंत साप घेऊन रुग्णालयात दाखल झाली, तेव्हा तेथील डॉक्टर, परिचारिका आणि उपस्थित रुग्ण क्षणभरासाठी अवाक झाले.

​योग्य उपचारांसाठी दाखवली हुशारी

ग्रामीण भागात बऱ्याचदा सापाची ओळख न पटल्यामुळे नेमके कोणते ‘अँटी-व्हेनम’ (Anti-venom) द्यायचे, यावर डॉक्टरांचा वेळ जातो. सुशीलाबाईंनी सापच सोबत आणल्यामुळे डॉक्टरांना त्याची प्रजाती ओळखणे सोपे झाले. डॉक्टरांनी तात्काळ सापाची ओळख पटवून सुशीलाबाईंवर तातडीने उपचार सुरू केले.

​प्रकृती स्थिर, अंधश्रद्धेला चपराक

​वेळेवर वैद्यकीय मदत मिळाल्यामुळे सुशीलाबाईंची प्रकृती आता पूर्णपणे स्थिर असून त्या धोक्याबाहेर आहेत.

​ग्रामीण भागामध्ये आजही सर्पदंश झाल्यास लोक देवाधर्माच्या नावाने मांत्रिकाकडे किंवा भोंदूबाबांकडे धाव घेतात, ज्यात अनेकदा रुग्णाचा जीव जातो. अशा काळात सुशीलाबाईंनी मांत्रिकाच्या नादी न लागता थेट शासकीय रुग्णालय गाठले. त्यांच्या या कृतीने अंधश्रद्धा पाळणाऱ्या समाजाला एक मोठा संदेश दिला आहे. सुशीलाबाईंच्या या अभूतपूर्व आणि अंगावर काटा आणणाऱ्या धैर्याचे सर्व स्तरांतून कौतुक होत आहे.

   Follow us on   

नांदेड:

नांदेड-पुणे एक्स्प्रेस हडपसरऐवजी पूर्ववत पुणे शहरातील मुख्य रेल्वे स्थानकापर्यंत चालवावी आणि आगामी काळात सुरू होणारी मुंबई-हैदराबाद ‘वंदे भारत स्लिपर’ रेल्वे पुणे-सोलापूरऐवजी मनमाड, छत्रपती संभाजीनगर, नांदेड या मराठवाडा मार्गावरून चालवावी, अशी आग्रही मागणी माजी मुख्यमंत्री व खासदार अशोकराव चव्हाण यांनी केली आहे. दक्षिण मध्य रेल्वेने आयोजित केलेल्या नांदेड विभागातील खासदारांच्या बैठकीत ते बोलत होते. हडपसर स्थानक प्रवाशांसाठी अत्यंत गैरसोयीचे असून, गाडी पहाटे तिथे पोहोचत असल्याने पुणे शहरात जाण्यासाठी प्रवाशांचे मोठे हाल होतात, याकडे त्यांनी रेल्वे प्रशासनाचे लक्ष वेधले.

​या बैठकीत खासदार चव्हाण यांनी मराठवाड्यातील पायाभूत सुविधा, प्रवाशांची सुरक्षा आणि शेतकरी-व्यापाऱ्यांच्या विविध प्रश्नांवर जोरदार आवाज उठवला. मुंबई-हैदराबाद वंदे भारत स्लिपर मराठवाड्यातून नेल्यास उत्तर महाराष्ट्र आणि मराठवाडा या दोन्ही विभागांना प्रीमियम रेल्वे सेवा मिळेल, असा महत्त्वाचा प्रस्ताव त्यांनी मांडला. यासोबतच, लातूर-दौंड मार्गे नांदेड-पुणे वंदे भारत एक्सप्रेस ही नवीन रेल्वे आणि नांदेड-छत्रपती संभाजीनगर पॅसेंजर ट्रेन पूर्ववत सुरू करण्याची मागणीही त्यांनी केली. नांदेड-लातूर, नांदेड-बिदर आणि बोधन-मुखेड-लातूर या रेल्वे मार्गांच्या कामांना रेल्वेने पहिली प्राथमिकता द्यावी, असे सांगतानाच बिदर प्रकल्पासाठी कर्नाटक सरकारशी चर्चा करून मार्ग काढणार असल्याचे त्यांनी स्पष्ट केले.

​व्यापारी आणि शेतकऱ्यांच्या दृष्टीने मुदखेड येथील फुल उत्पादकांसाठी माल चढवण्या-उतरवण्यासाठी पुरेसा वेळ आणि थांबे देण्याची मागणी त्यांनी केली. तसेच, खतांच्या वाहतुकीसाठी जिल्हाधिकाऱ्यांशी समन्वय साधून नांदेड जिल्ह्यात ३-४ ठिकाणे निश्चित करण्याची सूचना केली. रेल्वेचे उड्डाणपूल आणि सदोष भुयारी मार्गांमुळे साचणाऱ्या पाण्याच्या समस्येकडे त्यांनी फोटोंसह लक्ष वेधले आणि तिथे फूट ओव्हर ब्रिज अनिवार्य करण्याची मागणी केली. याशिवाय, ‘वन डिस्ट्रिक्ट, वन डिव्हिजन’ धोरण राबवून महाराष्ट्राच्या हद्दीतील सर्व स्थानके नांदेड डिव्हिजनमध्येच ठेवावीत, अशी भूमिका त्यांनी मांडली. या बैठकीला खासदार नागेश पाटील आष्टीकर, रवींद्र चव्हाण, डॉ. अजित गोपछडे, बंडू जाधव यांच्यासह रेल्वेचे वरिष्ठ अधिकारी उपस्थित होते.

   Follow us on   

​विशेष प्रतिनिधी, मुंबई:

पावसाळ्यात किंवा बदलत्या हवामानामध्ये हवामान विभागाकडून अनेकदा विविध रंगांचे अलर्ट जारी केले जातात. मात्र, या अलर्टचा नक्की अर्थ काय आणि कोणत्या अलर्टला किती पाऊस पडतो, याबाबत नागरिकांमध्ये बऱ्याचदा संभ्रम असतो. हाच संभ्रम दूर करण्यासाठी हवामान विभागाच्या या चार प्रमुख अलर्टची माहिती असणे अत्यंत आवश्यक आहे.

​हवामानाचा पहिला टप्पा म्हणजे ‘ग्रीन अलर्ट’ होय. जेव्हा एखाद्या भागात ६५ मिमी पेक्षा कमी पाऊस असतो, तेव्हा हवामान विभागाकडून हा अलर्ट दिला जातो. याचा साधा अर्थ असा की, संबंधित ठिकाणी कुठलाही धोका नाही आणि सर्व काही ठीक आहे.

यानंतरचा टप्पा म्हणजे ‘येलो अलर्ट’ असून हा ६५ ते ११५ मिमी पावसासाठी जारी केला जातो. पुढील काही दिवसांमध्ये हवामानाच्या बदलामुळे संकट ओढवू शकते, त्यामुळे नागरिकांनी सावधगिरी बाळगावी यासाठी हा इशारा दिला जातो.

​परिस्थिती अधिक गंभीर झाल्यास ‘ऑरेंज अलर्ट’ जारी केला जातो, जो ११५ ते २०४ मिमी इतक्या मुसळधार पावसासाठी असतो. नैसर्गिक आपत्तीमुळे येणाऱ्या संकटाचा सामना करण्यासाठी नागरिकांनी आणि प्रशासनाने तयार राहावे, म्हणून हा अलर्ट दिला जातो.

सर्वात शेवटचा आणि अत्यंत धोकादायक टप्पा म्हणजे ‘रेड अलर्ट’ होय. २०४ मिमी पेक्षा जास्त अत्यंत मुसळधार पाऊस पडण्याची शक्यता असताना हा अलर्ट जारी होतो. नैसर्गिक आपत्ती ओढवल्यानंतर नागरिकांनी अत्यंत सतर्क राहण्यासाठी आणि स्वतःसह इतरांना सुरक्षित ठेवण्यासाठी हा इशारा दिला जातो. त्यामुळे हवामान खात्याच्या या इशाऱ्यांकडे लक्ष ठेवून नागरिकांनी सुरक्षितता बाळगणे गरजेचे आहे.