लोहा:माणूस समोर साप पाहताच भीतीने थरथर कापायला लागतो. त्यात जर सापाने दंश केला आणि अंगाला विळखा घातला, तर भल्याभल्यांची बोबडी वळते. मात्र, नांदेड जिल्ह्यातील लोहा तालुक्यातील गोलेगाव येथील एका ६० वर्षीय महिलेने जे केले, ते ऐकून संपूर्ण जिल्हा त्यांच्या धैर्याचे कौतुक करत आहे. सर्पदंश झाल्यानंतर घाबरून न जाता, चक्क जिवंत विषारी सापाचे मुंडके हातात घट्ट पकडून रुग्णालय गाठणाऱ्या या माऊलीचे नाव आहे—सुशीलाबाई श्रीरंग वाघमारे.
नेमकी घटना काय घडली?
मिळालेल्या माहितीनुसार, सुशीलाबाई वाघमारे या गोलेगाव येथील आपल्या शेतातील झोपडीत काम आटोपून विश्रांती घेत होत्या. त्याच वेळी एका लांबलचक आणि अत्यंत विषारी सापाने त्यांच्या झोपडीत प्रवेश केला. सुशीलाबाईंना काही समजण्याच्या आतच त्या सापाने त्यांच्या हाताच्या बोटाला जोरदार दंश केला. एवढेच नव्हे, तर सापाने त्यांच्या अंगाला विळखा घालण्यास सुरुवात केली.
भीतीवर मात आणि अंगावर शहारे आणणारा प्रवास
अशा अत्यंत कठीण आणि जीवघेण्या प्रसंगात कोणतीही सामान्य व्यक्ती शुद्ध हरपली असती किंवा मोठ्याने ओरडली असती. मात्र, सुशीलाबाईंनी कमालीचे धैर्य दाखवले. त्यांनी कसलाही विचार न करता, सापाच्या विषापेक्षा स्वतःच्या आत्मबळावर विश्वास ठेवला आणि सापाचे मुंडके आपल्या हाताने घट्ट पकडले.
साप हातात असतानाच आणि शरीराला त्याचा विळखा पडलेला असतानाच, त्यांनी शेतातून मुख्य रस्त्यापर्यंत पायी प्रवास केला. मुख्य रस्त्यावर आल्यानंतर त्यांनी एका रिक्षाला थांबवले. हातात जिवंत साप पाहून रिक्षाचालक सुरुवातीला प्रचंड घाबरला आणि त्याने नकार देण्याचा प्रयत्न केला. पण सुशीलाबाईंच्या चेहऱ्यावरील दृढ निश्चय पाहून आणि परिस्थितीचे गांभीर्य ओळखून त्याने त्यांना रिक्षात बसवले.
रुग्णालयात जिवंत सापासह एन्ट्री; डॉक्टरही अवाक!
सुशीलाबाईंनी त्याच अवस्थेत कंधार येथील ग्रामीण रुग्णालय गाठले. जेव्हा ६० वर्षांची ही महिला हातात जिवंत साप घेऊन रुग्णालयात दाखल झाली, तेव्हा तेथील डॉक्टर, परिचारिका आणि उपस्थित रुग्ण क्षणभरासाठी अवाक झाले.
योग्य उपचारांसाठी दाखवली हुशारी
ग्रामीण भागात बऱ्याचदा सापाची ओळख न पटल्यामुळे नेमके कोणते ‘अँटी-व्हेनम’ (Anti-venom) द्यायचे, यावर डॉक्टरांचा वेळ जातो. सुशीलाबाईंनी सापच सोबत आणल्यामुळे डॉक्टरांना त्याची प्रजाती ओळखणे सोपे झाले. डॉक्टरांनी तात्काळ सापाची ओळख पटवून सुशीलाबाईंवर तातडीने उपचार सुरू केले.
प्रकृती स्थिर, अंधश्रद्धेला चपराक
वेळेवर वैद्यकीय मदत मिळाल्यामुळे सुशीलाबाईंची प्रकृती आता पूर्णपणे स्थिर असून त्या धोक्याबाहेर आहेत.
ग्रामीण भागामध्ये आजही सर्पदंश झाल्यास लोक देवाधर्माच्या नावाने मांत्रिकाकडे किंवा भोंदूबाबांकडे धाव घेतात, ज्यात अनेकदा रुग्णाचा जीव जातो. अशा काळात सुशीलाबाईंनी मांत्रिकाच्या नादी न लागता थेट शासकीय रुग्णालय गाठले. त्यांच्या या कृतीने अंधश्रद्धा पाळणाऱ्या समाजाला एक मोठा संदेश दिला आहे. सुशीलाबाईंच्या या अभूतपूर्व आणि अंगावर काटा आणणाऱ्या धैर्याचे सर्व स्तरांतून कौतुक होत आहे.
