माणुसकीला कोणत्याही जातीची किंवा प्रजातीची मर्यादा नसते, याचा सुरेख अनुभव नुकताच वेळसाव परिसरात आला आहे. कोविड महामारीच्या काळात हा श्वान वेळसाव गावात दाखल झाला होता आणि तिथल्या एका स्थानिक कुटुंबाने त्याला खायला घालण्यास व त्याची काळजी घेण्यास सुरुवात केली होती. हळूहळू या मुक्या प्राण्याशी त्या कुटुंबाचे नाते घट्ट होत गेले आणि तो घरातील एका जिव्हाळ्याच्या सदस्याप्रमाणे बनला.
परंतु, दुर्दैवाने एका अपघातामध्ये या श्वानाच्या मागील दोन्ही पायांना गंभीर दुखापत झाली, ज्यामुळे त्याची हालचाल पूर्णपणे खंडित झाली. श्वानाची ही अत्यंत दयनीय आणि हतबल अवस्था पाहून संबंधित कुटुंबातील महिलेने मदतीसाठी वेळसावचे पंच सदस्य जिम डिसोझा यांच्याशी संपर्क साधला. डिसोझा यांनी तत्परता दाखवत एका सामाजिक आणि स्वयंसेवी संस्थेशी संपर्क साधून या प्रकरणात तातडीने मदत मिळवून दिली.
संस्थेच्या प्रतिनिधींनी प्रत्यक्ष कुटुंबाची भेट घेऊन श्वानाच्या प्रकृतीची पाहणी केली. सुरुवातीला त्यांनी या श्वानाला विशेष उपचारासाठी भोपाळ येथील निवारा केंद्रात हलविण्याचा सल्ला दिला होता. परंतु, गेल्या अनेक वर्षांपासून कुटुंबाचा एक अविभाज्य भाग बनलेल्या त्या श्वानापासून दूर जाण्याची किंवा त्याला दूर पाठवण्याची त्या कुटुंबीयांची अजिबात तयारी नव्हती.
त्यांच्यातील हे अतूट आणि भावनिक नाते लक्षात घेऊन संस्थेने देखील लोकांच्या भावनांचा आदर करत दुसरा पर्याय शोधण्याचा सकारात्मक निर्णय घेतला. त्यानुसार, त्या श्वानाची गरज ओळखून त्याच्यासाठी खास तयार करण्यात आलेली चाकांची एक विशेष व्हीलचेअर उपलब्ध करून देण्यात आली.
आता या व्हीलचेअरमुळे मागील पायांची साथ सुटलेली असतानाही त्या श्वानाला पुन्हा स्वतःच्या पायावर म्हणजेच चाकांवर उभे राहून परिसर स्वच्छंदपणे संचार करणे शक्य झाले आहे. स्थानिक पंचायतीचे प्रतिनिधी, स्वयंसेवी संस्था आणि संवेदनशील ग्रामस्थांच्या एकत्रित प्रयत्नाlardan हा सुंदर उपक्रम यशस्वी ठरला असून, कुटुंबीयांसाठी ही व्हीलचेअर केवळ हालचालीचे साधन नसून आपल्या लाडक्या सदस्याला आपल्याच जवळ ठेवून त्याचे आयुष्य सुसह्य करण्याची एक आनंदाची संधी ठरली आहे.


